అధ్యాయం 17శ్రద్ధాత్రయవిభాగయోగఃShraddhatraya Vibhaga Yoga

ప్రశ్న మరియు శ్రద్ధ (17.1–17.6). శాస్త్రవిధి లేకుండా, కానీ శ్రద్ధతో చేసేవారి నిష్ఠ (17.1); శ్రద్ధ మూడు రకాలు, స్వభావాన్ని బట్టి (17.2); śraddhāmayo 'yaṃ puruṣaḥ — శ్రద్ధ ఎలాంటిదో, మనిషి అలాంటివాడు (17.3); పూజ యొక్క మూడు రూపాలు (17.4); దంభంతో ఘోర తపస్సు — శరీరానికీ, లోపల ఉన్న భగవంతునికీ కష్టం (17.5–17.6).

ఆహారం (17.7–17.10). ఆయుస్సు-బలం-ఆరోగ్యం పెంచేది, రసవంతమైనది — సాత్త్వికం (17.8); అతి చేదు, అతి కారం, మంట పుట్టించేది — రాజసం (17.9); చల్లారిపోయినది, కుళ్ళినది, ఎంగిలి — తామసం (17.10).

యజ్ఞం (17.11–17.13). "చేయవలసిందే" — సాత్త్వికం; ఫలం కోసం లేదా ప్రదర్శన కోసం — రాజసం; విధి, అన్నదానం, శ్రద్ధ లేనిది — తామసం.

తపస్సు (17.14–17.19). శరీరం — గౌరవం, శౌచం, సరళత, బ్రహ్మచర్యం, అహింస (17.14); వాక్కు — ఉద్వేగం కలిగించకపోవడం, సత్యం, ప్రియం, హితం, స్వాధ్యాయం (17.15); మనస్సు — ప్రసన్నత, సౌమ్యత, మౌనం, సంయమం, భావశుద్ధి (17.16); శ్రద్ధతో నిష్కామంగా — సాత్త్వికం; సత్కారం కోసం — రాజసం, చంచలం; తనను తాను బాధించుకోవడం లేదా ఇతరుల వినాశం — తామసం (17.17–17.19).

దానం (17.20–17.22). "ఇవ్వవలసిందే", ప్రత్యుపకారం చేయలేనివారికి, తగిన దేశ-కాల-పాత్రలలో — సాత్త్వికం; ప్రతిఫలం లేదా ఫలం కోసం, విసుగుతో — రాజసం; తప్పు దేశ-కాల-పాత్రలలో, సత్కారం లేకుండా, అవమానంతో — తామసం.

ఓం తత్ సత్ (17.23–17.28). బ్రహ్మం యొక్క మూడు భాగాల నామం (17.23); ఓంతో ప్రారంభం (17.24); తత్ — ఫలత్యాగం (17.25); సత్ — ఉండటం, మంచితనం, శుభకర్మ, నిష్ఠ (17.26–17.27); అశ్రద్ధతో చేసినదంతా అసత్ (17.28).